OzonMer -

Oksijenlenme sorununun, diyabet komplikasyonlarının gelişmesinde önemli bir rol oynadığı ileri sürülmektedir. Ozon tedavisi, glisemi düzeyini ve endotel hücre hasarının bazı belirtilerini etkileyerek antioksidan sistemi aktive edebildiği için bu çalışmanın amacı tip 2 diyabetli ve diyabetik ayaklı hastaların tedavisinde ozonun iyileştirici etkisini araştırmak ve ozon ile antibiyotik tedavisini karşılaştırmaktır. 101 hastanın iki gruba bölünmesiyle randomize, kontrollü, klinik bir çalışma başlatıldı. Birinci grup (n=52) ozonla tedavi edildi (lokal ve rektal ozon gazı uygulaması), ikinci grup (n=49) sistemik ve topikal antibiyotiklerle tedavi edildi. Tedavi etkileri, her iki grubun tedaviden 20 gün sonraki glisemik indeksleri, lezyonlarının bölgeleri ve ölçümleri, oksijenlenme sorununun biyokimyasal belirtileri ve endotel hasarı karşılaştırılarak değerlendirildi. Ozon tedavisi; glisemik kontrolü sağlamış, oksijenlenme sorununu ortadan kaldırmış, organik peroksit seviyelerini normale döndürmüş ve süperoksit dismutazı aktive etmişti. Nöroenfekte diyabetik ayaklı hastaların tedavisinde, ozonun farmakodinamik etkisi süperoksit süpürücü olma ihtimaline bağlanabilir. Süperoksitin, diyabet patolojisi ve komplikasyonlarıyla ilgili dört metabolik yol arasında bir bağlantı sağladığı kabul edilmektedir. Bunun ötesinde, lezyonlardaki iyileşme artmıştır ve kontrol grubundakinden daha az sayıda amputasyonla sonuçlanmıştır. Yan etkiside yoktur. Bu sonuçlar, diyabet ve komplikasyonlarının tedavisinde medikal ozon tedavisinin bir alternatif olabileceğini göstermektedir.